7 lutego 2018

Środa V tygodnia zwykłego

s. Miriam CMBB

 

W dzisiejszej liturgii Słowa najpierw zatrzymało mnie I czytanie z 1 Krl 10,1-10. To historia o królowej Saby, która przybyła do Salomona po radę,  „odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co postanowiła” - Biblia Jerozolimska: „o wszystkim, co ją nurtowało” (w.2).

                Słowo to stawia mi pytanie, do kogo ja idę z moimi problemami, sprawami, z kim się dzielę, u kogo szukam rady. Mam przełożonych  zgromadzenia, kierownika duchowego, przyjaciół… Mogę z nimi porozmawiać, powierzyć im moje troski, ale nie otrzymam żadnej lepszej rady niż od samego Jezusa – mojego Króla. Wierzę, że Bóg stawia  mi te osoby w moim życiu i posługuje się  nimi, ale to On sam wskazuje drogę. Te osoby pomagają mi rozeznać, czego Bóg chce ode mnie, pomagają mi wsłuchiwać się w Jego głos, dostrzegać Jego działanie w  moim życiu. Najpierw więc muszę przychodzić do Pana, Jemu opowiadać o tym, co mnie nurtuje, Jego pytać , jaka jest Jego wola. A On ma dla mnie tyle wskazówek, tyle odpowiedzi w swoim Słowie.

                Jak królowa Saby zachwyciła się mądrością Salomona, tak ja zachwycam się moim Panem. On mocą swego Ducha dotyka mnie, prowadzi. On odpowiada na moje pytania, wręcz zaskakuje trafnym Słowem na daną chwilę, sprawę.

Bracie, Siostro jak mówi dziś Ps 37 „POWIERZ PANU SWA DROGĘ, ZAUFAJ MU, A ON BĘDZIE DZIAŁAŁ”.

                Słowo z Ewangelii Mk 7,14- 23 pytanie mnie, czy moje życie jest przejrzyste, czy to, co na zewnątrz jest naprawdę  w sercu, bo  np. mogę  mieć ręce złożone i piękną postawę na Eucharystii, a sercem, myślami być daleko. Za tydzień rozpocznie się Wielki Post. Usłyszymy wezwanie do nawrócenia. Będziemy się zastanawiać, jak przeżyć ten czas. Będą się nasuwały myśli o postach, wyrzeczeniach, np. w pokarmie. To wszystko jest ważne, ale przede wszystkim, to moje serce ma się rozerwać. Ma się z niego wylać to, co czyni je nieczystym, jak mówi dzisiejsze Słowo: „złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwo, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota” (w.21-22).

                Może już dziś w tym ostatnim tygodniu karnawału ( w naszym zgromadzeniu tzw. tygodniu wynagrodzenia) warto się zacząć przygotowywać  i zastanawiać, jak przeżywać Wieli Post, co robić, by ten czas był owocny. Kto nam może podpowiedzieć?. Oczywiście sam Pan. Pytajmy, co mamy czynić, jaką pójść drogą. Pozwólmy, by Pan sam działał, by dokonał w nas, z nami i przez nas, tego czego chce. „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”.(w. 16)

s. Miriam CMBB

#SpotkajSłowo

Odkrywajmy Słowo razem, we wspólnocie. Co dwie głowy, to nie jedna!

#WszystkieWspólnoty

Szukasz dla siebie miejsca w Kościele? Mamy dla ciebie kilka propozycji ;)

Wydarzenia różne

Chcesz się dowiedzieć, jakie wydarzenia są organizowane przez wspólnoty naszej archidiecezji? Kilkaj śmiało!

Masz pytanie? Napisz!

Jeśli jest ważna sprawa, o której chcesz pogadać; masz jakiś problem i szukasz porady - napisz, spróbujemy ogarnąć :)
Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
39 0.080032110214233